Geproefd in 2005¶
☆☆☆ Chinon Vieilles Vignes 2003, Philippe Alliet¶
Loire / Cabernet Franc
Het komt misschien omdat we net terug zijn van skivakantie waar we de hele week slechts één soort Savoie-wijn (van de Gamay druif) konden drinken, maar deze opener van onze wijn blog is dadelijk een voltreffer.
Zeer mooie neus. Onmiskenbaar Cabernet Franc met iets “groens” – groene paprika? Ik aarzel om het woord “groen” te gebruiken, want dit heeft niets te maken met de onrijpheid die we zo vaak aantreffen in vele over het paard getilde bordeaux-wijnen. Rijpe groene paprika dus! Na opschudden verder kers, maar ook koffie, en bittere chocolade.
Een heerlijke, zachte bitterheid in de smaak over de hele lengte, en een lange afdronk. Zeer fijne wijn.
Wat mij betreft een “strong buy”, hopelijk hebben ze dit nog bij Rob in Woluwe.
Nero di Serramarrocco 2002, Tenuta di Serramarocco¶
Sicilie / Nero d’Avola
Dit viel tegen. Weinigzeggende neus en in de mond zijn de zuren te overheersend.
☆ Beaune 1er Cru Les Sizies 2000, Pascal Prunier-Bonheur¶
Bourgogne / Pinot Noir
Frisse neus van rode bessen (aalbessen). Dit zet zich door in de mond, met lekker rood fruit en (veel) fijne zuren.
Mooie wijn, zeer smakelijk, zonder al te veel pretenties.
Carmignano Riserva Le Vigne Alte 1998, Ambra¶
Toscane / Sangiovese & Cabernet Sauvignon
Mooie, donkere sangiovese neus. In de mond echter wat hol. Nadrukkelijk aanwezige, uitdrogende tannines, wat een wat wrange afdronk gaf.
De volgende waren de tannines al veel zachter (de drinktemperatuur was ook hoger) dus misschien wordt moet deze wijn gewoon nog wat ouderen.
Sancerre Les Bonnes Bouches 2003, Henri Bourgeois¶
Loire / Pinot Noir
Mooie pinot noir neus. In de mond blijft het fruit echter achter. Voor mooie pinot noir moet je blijkbaar toch in de bourgogne zijn.
☆☆ Burlenberg 1998, Marcel Deiss¶
Elzas / Pinot Noir
Mooie pinot noir neus met rode bessen (framboos). De mond volgt volledig: vol fruit maar delikaat, prachtige afdronk met mooie zuren en zachte bitterheid. Prachtige pinot noir - uit een andere streek dan bourgogne! :-)
Dolcetto d’Alba Bricco Bastia 2004, Fantino Conterno¶
Piemonte / Dolcetto
Waarom niet, nog eens eentje uit de Delhaize, vooral dan van een wijnmaker met zo’n illustere achternaam. Het is wel niet Giacomo, maar het zal toch familie zijn zeker?
Dolcetto is de rode drinkwijn van Piemonte met een aangenaam prijskaartje. Ik moest er lange tijd niet veel van hebben maar ben recent van mening veranderd dankzij wijnen van Brovia en Vietti.
Wel, dit valt serieus tegen. De neus is niet erg expressief maar herkenbaar. Maar in de mond valt vooral het aanzwellende zuurgeweld op, zo sterk dat elke zweem van fruit in de kiem wordt gesmoord. Nog wat tannines erbij, en je hebt een erg wrange afdronk, op het pijnlijke af. Dit drink ik niet uit.
Tja, wat doet men in zo’n geval, ermee rekening houdend dat mijn vrouw toch wel wat milder was in haar oordeel? Teruggrijpen naar de vaste waarden, om nog eens the checken. Dus doe ik een dolcetto van Vietti open.
☆ Dolcetto d’Alba Tre Vigne 2003, Vietti¶
Piemonte / Dolcetto
Vietti ontgoochelt ook dit keer niet. Mooie, fruitige neus. Zacht en vol in de mond met mooi ondersteunende zuren. Verrassend lange afdronk voor een “kleine wijn”. Dit is gewoon een heerlijke, gezonde dolcetto.
Dus mensen, doe wat moeite en steun de kleine middenstand: ga dit lekkers gewoon halen bij jublou in Korbeek-Lo. Niet duurder dan in een grootwarenhuis, maar deze kwaliteit zal je daar tot nader order niet vinden.
☆ Barbera d’Alba Tre Vigne 2003, Vietti¶
Piemonte / Barbera
Ik hou van barbera. Het is een unieke druif die een wijn geeft die ik ooit als “snoepjeswijn” hoorde beschrijven.
Maar ik ben slechts sporadisch tevreden. Barbera is een druif die bijna alles “veel” heeft: veel alcohol, veel fruit, veel zuren. Behalve tannines dan, die zijn er amper.
Ook durven sommige producenten nogal stevig met nieuwe eik tekeer gaan. Door al die factoren is het niet zo eenvoudig om een mooi gebalanceerde wijn te krijgen. ‘t Is gauw te zwoel, te alcoholisch, te zuur, of met teveel hout.
Maar deze “kleine” Vietti is een lekkere, eerlijke barbera. Alle componenten zijn mooi gebalanceerd zodat het beschaafd en elegant blijft. En met een prijskaartje dat er misschien geen dagelijkse, maar toch een wekelijkse wijn van maakt!
☆☆ Nuits-Saint-Georges 2002, Chevillon¶
Bourgogne / Pinot Noir
Loepzuivere neus. In de mond een zoete aanzet, daarna wordt het mooie fruit vergezeld van fijne zuren in een perfect evenwichtige mondbalans. In de afdronk komt daar nog een zachtrijpe bitterheid bij, en krijgen we een zinderende finale.
Niet slecht dus voor een instapwijn :-) Want dit is de “gewone” wijn, de wijnmaker maakt nog een hele resem premier cru’s. (Er zijn geen grand cru’s in deze appelatie.) Maar het gaat dan ook wel om een grote wijnmaker in een groot jaar.
☆ Sequillo 2003, Sequillo Cellars¶
SwartLand, Zuid-Afrika / Syrah 63%, Mourvedre 30%, Grenache 7%
Deze wijn kocht ik nadat we hem hadden geproefd op een van de degustaties georganizeerd door mijn wijnvriend Bert, ook de man achter deze interessante site.
Ik herinner me dat ik hem toen na het blind proeven omschreef als een “Chateauneuf-du-Pape uit een koel klimaat”. Qua druiven was dat er vlak op, hoewel ik de hoeveelheid Grenache had overschat. Nu ik hem herproef had ik het kunnen weten, want de neus heeft een syrah-getypeerde kruidigheid. En de Mourvedre is een kwaliteitsdruif die vermoedelijk ook zuren aanbrengt die de elegantie ten goede komen.
Maar deze wijn komt dus enigzins verrassend uit Zuid-Afrika. Hij valt op door zijn elegantie en evenwichtigheid. Ondanks de zuiderse druiven (in Franse termen) komt hij allerminst zwoel of zwaar over, wel integendeel. Heel erg lekker dus.
☆☆☆ Chambolle-Musigny 1er Cru 1990, Bertheau¶
Bourgogne / Pinot Noir
Perfectie is niet van deze wereld, maar soms zet je een stap in de goede richting. Deze Chambolle-Musigny uit een superjaar is reeds 15 jaar oud maar zit vol leven. De neus is prachtig: zacht rood fruit op een wolk van schitterende, subtiele tertaire aroma’s, onder andere van champignons. In de mond een heerlijke fluwelige wijn waar je niet genoeg van krijgt. Hiervoor doen we het!
☆ Gavi La Giustiniana 2003, Tenuta La Giustiniana¶
Piemonte / Cortese
Frank van der Auwera vindt de Piemonte in zijn boek “De streken van de druif” geen hoofdstuk waard. Volledig ten onrechte, en zeker niet alleen wegens de gekende (en dure) nebbiolo en barbera wijnen. Er zijn ook andere interessante, authentieke druivesoorten die wijnen geven vol puur drinkplezier, om jong en zorgeloos te drinken.
Zoals deze Gavi, een witte wijn van de Cortese druif. Delikate neus van zachte citrusvruchten. Friszuur in de mond met mooie mondvulling. Behoorlijke lengte met zachte bitters. Wat doet je verlangen naar een volgend glas? Vooral de kwaliteit van de bittertoetsen, als je het mij vraagt.
Nuits-Saint-Georges 2003, Chevillon¶
Bourgogne / Pinot Noir
Na het succes van de 2002 verwachten we veel … Welnu, slecht is dit niet, maar de ontroerende precisie van de 2002 is ver zoek. Deze wijn is eerder hoekig en rustiek. Het fruit is naar de overrijpe kant. In de afdronk wacht ons een redelijk harde bitterheid. Tja, het ene jaar tegen het andere zeker?
Het jaar 2003 is gekend als een atypisch, moeilijk bourgogne jaar. Deze wijn bevestigt dat. De vraag die we natuurlijk moeten stellen - in de eerste plaats aan onszelf - is of we niet beinvloed werden door deze kennis. We proeven onze avondwijnen namelijk niet blind :-).
Welnu, ik denk het niet! Ik denk dat ik deze er altijd direct uithaal tegenover de 2002.
☆ Roero Arneis 2003, Bruno Giacosa¶
Piemonte / Arneis
Dit is helemaal geen uitbundige wijn - eerder zacht en ingetogen. Een neus van bloemen en ananas. Mooie mondvulling en beschaafde zuren.
Op het etiket raadt men aan om deze wijn te drinken tussen 8 en 10 graden. Dat lijkt me geen goed idee. Om het delikate fruit aan bod te laten komen denk ik dat 14 graden niet ongepast is. Het is ook helemaal geen witte wijn om bij vis of zeevruchten te drinken. Bij een simpele pasta all’alfredo (met boter, room, en parmegiano) lijkt me dit geschikt: het gerecht zal de wijn niet wegblazen, en de wijn kan als delicate verfrissing fungeren.
☆☆☆ Giusto di Notri 1999, Tua Rita¶
Toscane / Merlot, Cabernet Sauvignon
Met pure Merlot uit Italie (en zeker uit de rest van de niet-franse wereld) heb ik het dikwijls moeilijk. Voor mij is het meestal te mollig en te eendimensionaal. Cabernet Sauvignon in de assemblage om complexiteit, zuren en structuur aan te brengen, lijkt dan ook een goed idee. Ik herinner me trouwens dat we op een degustatie de Giusto di Notri met zijn Cabernet lading ruimschoots verkozen boven de 100% Merlot en 100 Parker-punten Redigaffi (van hetzelfde huis). Ik weet wel het jaar niet meer, maar ik vermoed dat de karakteristieken herkenbaar blijven over de jaren heen.
Met dit type wijn mag er voor mij niets scheef zitten of ik vind het niet goed. Maar deze Giusto di Notri 1999 vind ik dus wel een schitterende wijn. Dit is een pure cacao sensatie, in de neus en in de mond. Het lijkt alsof je een glas donkere chocolademelk drinkt maar dan zonder de melk :-) Zo voelt de wijn trouwens ook aan op de tong. De Cabernet Sauvignon speelt een zeer mooie rol. De zuren vermijden elke vermoeidheid, en de mooie tannines zorgen voor een immense afdronk. Klasse!